Rozważanie do Ewangelii Mt 8, 23–27: Gdy Jezus wszedł do łodzi, poszli za Nim Jego uczniowie. A oto zerwała się wielka burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał. Wtedy przystąpili do Niego i obudzili Go, mówiąc: «Panie, ratuj, giniemy!» A On im rzekł: «Czemu bojaźliwi jesteście, ludzie małej wiary?» Potem, powstawszy, zgromił wichry i jezioro, i nastała głęboka cisza. A ludzie pytali zdumieni: «Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?»
Wejdźmy dziś do łodzi apostołów, spójrzmy na wzburzone fale i wsłuchajmy się w słowa Jezusa, który ucisza nie tylko morze, ale przede wszystkim ludzkie serce. W tej refleksji towarzyszyć nam będą św. Jan Paweł II, św. Faustyna Kowalska, św. Ojciec Pio, bł. kard. Stefan Wyszyński oraz bogate duchowe dziedzictwo Kościoła.
Każdy z nas kiedyś znajdzie się na tej łodzi
Nie trzeba mieszkać nad Jeziorem Galilejskim, aby przeżyć burzę. Dziś burzami są choroby, utrata pracy, konflikty rodzinne, samotność, śmierć bliskich, depresja, lęk o przyszłość czy poczucie, że Bóg milczy.
Właśnie wtedy rodzi się pytanie, które uczniowie zadali bez słów:
„Panie, ratuj! Giniemy!” (Mt 8,25).
To pytanie pojawia się również w naszym sercu.
Dlaczego nie odpowiadasz na moje modlitwy? Dlaczego nie interweniujesz? Dlaczego pozwalasz, aby moje życie tak wyglądało?
A Jezus… śpi.
Nie dlatego, że Go nie obchodzi nasze cierpienie.
Śpi, ponieważ chce obudzić naszą wiarę.
Największą burzą nie są fale
Morze w Piśmie Świętym bardzo często symbolizuje chaos, niepewność i siły zła. Jednak największym niebezpieczeństwem dla uczniów nie była sama woda.
Największym zagrożeniem był ich strach.
Łódź jeszcze nie zatonęła.
Oni jeszcze żyli.
Ale już uwierzyli, że wszystko jest stracone.
To niezwykle trafny obraz ludzkiej psychiki.
Człowiek często cierpi dwa razy.
Najpierw z powodu problemu.
Potem z powodu własnych wyobrażeń o przyszłości.
Ile razy mówimy:
- Już po mnie.
- Nie dam rady.
- Wszystko się zawali.
- To koniec.
Choć jeszcze nic się nie skończyło.
Jezus najpierw ucisza serce człowieka
Co ciekawe, Jezus najpierw zwraca się do uczniów:
„Dlaczego się boicie, ludzie małej wiary?” (Mt 8,26; por. Mk 4,40; Łk 8,25).
Dopiero potem ucisza burzę.
To niezwykle ważna kolejność.
Najpierw uzdrawia wnętrze człowieka.
Dopiero potem świat zewnętrzny.
Bo największym problemem nie jest to, co dzieje się wokół nas.
Największym problemem jest to, co dzieje się w naszym sercu.
Święty Jan Paweł II powiedział światu
Pierwsze słowa jego pontyfikatu brzmiały:
„Nie lękajcie się! Otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!”
Źródło: Homilia inaugurująca pontyfikat św. Jana Pawła II, Plac św. Piotra, 22 października 1978 r.
To właściwie streszczenie dzisiejszej Ewangelii.
Chrystus nie obiecał życia bez burz.
Obiecał natomiast, że będzie z nami pośród każdej burzy.
Święta Faustyna uczy zaufania
Święta Faustyna zapisała niezwykłe słowa Jezusa:
„Łaski z Mojego miłosierdzia czerpie się jednym naczyniem, a nim jest ufność.”
Źródło: św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, nr 1578.
To właśnie robią święci.
Nie dlatego są święci, że nigdy się nie bali.
Ale dlatego, że mimo lęku pozostali przy Jezusie.
Święty Ojciec Pio przypomina
„Módl się, ufaj i nie martw się.”
Źródło: Listy św. Ojca Pio; wł. Prega, spera e non ti preoccupare – jedno z najbardziej znanych duchowych pouczeń Świętego.
Nie jest to zachęta do bierności.
To zaproszenie do współpracy z Bogiem.
Apostołowie walczyli.
Wylewali wodę.
Robili wszystko, co mogli.
Ale wiedzieli, że ostatecznie ich życie należy do Boga.
Maryja zna wszystkie nasze burze
Maryja również przeżywała chwile, których nie rozumiała.
Zwiastowanie.
Ucieczkę do Egiptu.
Zagubienie dwunastoletniego Jezusa.
Kalwarię.
Pod krzyżem nie otrzymała żadnego wyjaśnienia.
A jednak trwała.
Dlatego Kościół od wieków nazywa Ją Stella Maris – Gwiazdą Morza.
Tak jak dawniej prowadziła żeglarzy przez wzburzone morza, tak dziś prowadzi każdego człowieka przez burze życia ku swojemu Synowi.
Błogosławiony kardynał Stefan Wyszyński
Prymas Tysiąclecia często podkreślał całkowite zawierzenie Matce Bożej.
Jednym z najbardziej znanych jego wyznań są słowa:
„Wszystko postawiłem na Maryję.”
Źródło: Myśl wielokrotnie przywoływana w nauczaniu i zapiskach bł. kard. Stefana Wyszyńskiego; wyraża jego program życia zawarty również w dewizie „Soli Deo per Mariam”.
Nie na własną siłę.
Nie na politykę.
Nie na ludzkie możliwości.
Na Maryję.
Bo wiedział, że tam, gdzie kończą się ludzkie możliwości, zaczyna działać łaska.
Psychologia tej Ewangelii
Lęk zawęża myślenie.
Człowiek przestaje dostrzegać dobro.
Widzi jedynie zagrożenie.
Psychologia nazywa to katastrofizacją.
To przekonanie, że najgorszy scenariusz jest nieunikniony.
A Jezus proponuje zupełnie inną drogę.
Wiara nie polega na zaprzeczaniu trudnościom.
Wiara polega na przekonaniu, że nawet jeśli nie widzę rozwiązania, Bóg już je widzi.
Dlaczego Jezus dopuszcza burze?
Bo bez nich często nie odkrylibyśmy, Kim naprawdę jest.
Po uciszeniu jeziora uczniowie pytają:
„Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?” (Mt 8,27).
Paradoksalnie to właśnie burza objawiła im Boga.
Największe nawrócenia bardzo często rodzą się nie w chwilach sukcesu, lecz cierpienia.
Czego Jezus chce mnie nauczyć dzisiaj?
- Nie każda cisza Boga oznacza Jego nieobecność.
- Nie każda burza oznacza karę.
- Nie każdy lęk mówi prawdę.
- Wiara nie usuwa wszystkich problemów, ale nadaje im sens.
- Jezus jest w tej samej łodzi co ja.
- Dopóki On jest ze mną, żadna burza nie ma ostatniego słowa.
Modlitwa
Panie Jezu,
ile razy wydaje mi się, że śpisz, gdy moje życie rozpada się jak łódź miotana falami. Ty jednak jesteś bliżej, niż potrafię to dostrzec.
Naucz mnie wierzyć bardziej Twojej obecności niż moim lękom.
Ucisz najpierw burzę w moim sercu, aby moje oczy zobaczyły, że od początku byłeś ze mną.
Maryjo, Gwiazdo Morza, prowadź mnie przez wszystkie fale życia.
Święty Józefie, święta Faustyno, święty Janie Pawle II, święty Ojcze Pio, błogosławiony kardynale Stefanie Wyszyński i wszyscy Święci Kościoła, wypraszajcie mi łaskę niezachwianej wiary oraz odwagi, bym nigdy nie zwątpił w miłość Boga.
Amen.
Źródła
- Pismo Święte – Ewangelia według św. Mateusza 8,23–27; por. Ewangelia według św. Marka 4,35–41 oraz Ewangelia według św. Łukasza 8,22–25.
- Święta Faustyna Kowalska, Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej, nr 1578.
- Święty Jan Paweł II, Homilia inaugurująca pontyfikat, Plac św. Piotra, 22 października 1978 r.
- Święty Ojciec Pio, Listy i pisma duchowe (Prega, spera e non ti preoccupare).
- Błogosławiony kardynał Stefan Wyszyński, zapiski, przemówienia i nauczanie; dewiza: Soli Deo per Mariam.
- Katechizm Kościoła Katolickiego, zwłaszcza punkty 301–314 (Opatrzność Boża) oraz 1814–1816 (wiara jako cnota teologalna).