Czyż dusza ludzka nie została stworzona po to, by zatonąć w Bogu — całkowicie, bez reszty, bez powrotu do siebie? Ten przejmujący, kontemplacyjny tekst prowadzi nas przez tajemnicze ścieżki duchowości św. Weroniki Giuliani — mistyczki, która niczym gorejący płomień oddała się miłości Ukrzyżowanego aż po całkowite unicestwienie siebie w Nim.
Święta zaprasza nas do wejścia w przestrzeń duchowości nadprzyrodzonej, radykalnie różnej od współczesnych naturalistycznych nurtów, które ufają siłom natury. Tutaj nie ma miejsca na autosugestie czy samorealizację — tu jest tylko Bóg i dusza, która staje się nicością, by On mógł być wszystkim. W duchu ewangelicznego „beze Mnie nic nie możecie uczynić” pokazane zostaje, że prawdziwe życie duchowe to całkowite zdanie się na działanie Boga — nie jako bierność, lecz jako czynna współpraca z Miłością, która sama działa.
To mistyczna droga unicestwienia siebie, pokory, umartwienia i ogołocenia — droga ognia, który wypala duszę do czysta, by stała się miejscem zamieszkania Trójcy Świętej.
To tekst o uczestnictwie w miłości Boga, który sam kocha w duszy tą samą miłością, jaką miłuje siebie w łonie Trójcy.
Czytając to krótkie wprowadzenie do „Dziennika” doświadczamy wezwania do duchowej przemiany, która nie zna kompromisów: trzeba umrzeć dla siebie, zaprzeć się własnej woli, zapragnąć wzgardy, cierpienia, ciemności – nie z nienawiści do życia, lecz z nieugaszonej tęsknoty za Życiem prawdziwym, które tli się wyłącznie w Bogu.
To nie jest tekst do przeczytania. To jest tekst do adoracji.
To mistagogia Miłości, której nie sposób objąć rozumem – tylko sercem, tylko w Duchu, tylko przez zanurzenie się w Boskiej Obecności. Święta Weronika Giuliani staje się przewodniczką w tej drodze — od umartwienia po ekstazę, od samotności po zjednoczenie, od natury po nadprzyrodzoność.
To wołanie duszy do duszy: „Pozwól Bogu kochać przez ciebie”.
Z całego serca zapraszam Cię do tej przejmującej lektury.
Zacznijmy od wprowadzenia — może ono stać się dla Ciebie początkiem drogi ku głębi. Jeśli cokolwiek poruszy Twoje serce — to znaczy, że warto było. Bo ja już wiem: to działa. To przemienia. To prowadzi ku Życiu.
Jarosław Waśkiewicz
Pobierz streszczenie – esencję „Wprowadzenie”, klikając w link poniżej