Dziś (11 sierpnia) w Kościele katolickim wspominamy świętą Klarę z Asyżu — jedną z najbardziej świetlanych postaci średniowiecznego chrześcijaństwa i duchową siostrę św. Franciszka z Asyżu.

W codziennym zgiełku łatwo zapomnieć o tym, co naprawdę ważne — o prostocie życia i sile prawdziwej miłości. Święci Franciszek i Klara z Asyżu pokazują nam, że droga do pokoju i szczęścia prowadzi przez całkowite oddanie się Bogu oraz życie pełne pokory i miłości. Ich historie, choć zapisane wieki temu, wciąż inspirują i uczą, jak odnaleźć sens w świecie pełnym chaosu. Zapraszam Cię do poznania ich duchowości — może w niej odkryjesz coś, co odmieni także Twoje życie.

🌿 Dwoje, którzy zakochali się w Ewangelii – Św. Franciszek i Św. Klara

✨ Spotkanie dwóch serc

Franciszek z Asyżu, syn zamożnego kupca, przeszedł głęboką przemianę po spotkaniu z Chrystusem Ukrzyżowanym w kościółku San Damiano. Porzucił bogactwo, by żyć w ubóstwie, braterstwie i radości. Jego prostota i miłość do całego stworzenia poruszały serca, a jego przesłanie było jasne:

„Żyć według świętej Ewangelii — niczego więcej.”

Klara, młoda arystokratka z Asyżu, słysząc Franciszka, odkryła w nim prawdziwego świadka Boga. To nie jego charyzma ją uwiodła, ale przejrzystość jego życia: słowa i czyny były jednością. W Niedzielę Palmową 28 marca 1212 roku opuściła rodzinny dom, by rozpocząć drogę całkowitego oddania się Chrystusowi.

Jej matka, podczas ciąży, w trakcie modlitwy usłyszała słowa:

„Nie bój się, gdyż to dziecko zabłyśnie swym życiem jaśniej niż słońce!”

Pod wpływem tych słów nadała córce imię Klara — od łacińskiego clara, czyli jasna, czysta, sławna. Urodziła się w Asyżu w 1193 lub 1194 roku, będąc najstarszą z trzech córek rycerskiego rodu Offreduccio. Wzrastała w atmosferze miłości i pobożności, a gdy miała 12 lat, w Asyżu zaczął działać Jan Bernardone, późniejszy św. Franciszek.

Klara często spotykała się z Franciszkiem, by lepiej rozumieć jego nauki. Mimo że rodzice próbowali wydać ją za mąż, ona prosiła Franciszka, by zwrócił się do biskupa Asyżu z prośbą o pozwolenie, by mogła zostać siostrą Braci Mniejszych.

🌱 Franciszkowe przesłania, które stały się wspólnym dziedzictwem

Franciszek nie napisał traktatu teologicznego, ale pozostawił Kościołowi duchowość streszczoną w kilku filarach:

Ubóstwo — wolność od posiadania, by móc kochać bez granic.
Pokój i dobro — życie jako narzędzie pojednania.
Braterstwo — widzenie w każdym stworzeniu brata lub siostry.
Pokora i służba — bycie „mniejszym bratem” zamiast przełożonym.

🕊 Modlitwa, która oddaje ducha św. Franciszka

Choć „Modlitwa o pokój” prawdopodobnie powstała po jego śmierci, to w pełni oddaje ducha Franciszka i jego styl życia, który zachwycił również św. Klarę:

O Panie, uczyń z nas narzędzia Twojego pokoju,
Abyśmy siali miłość tam, gdzie panuje nienawiść;
Wybaczenie tam, gdzie panuje krzywda;
Jedność tam, gdzie panuje zwątpienie;
Nadzieję tam, gdzie panuje rozpacz;
Światło tam, gdzie panuje mrok;
Radość tam, gdzie panuje smutek.

Spraw, abyśmy mogli,
Nie tyle szukać pociechy, co pociechę dawać;
Nie tyle szukać zrozumienia, co rozumieć;
Nie tyle szukać miłości, co kochać;

Albowiem dając, otrzymujemy;
Wybaczając, zyskujemy przebaczenie,
A umierając, rodzimy się do wiecznego życia.

Franciszek wcielał te słowa w życie. Potrafił rozmawiać z sułtanem podczas krucjat, opatrywać trędowatych, przebaczać tym, którzy go odrzucali.

🌺 Klara — płomień ukryty w klauzurze

W Niedzielę Palmową 1212 roku, po poświęceniu palm, biskup Asyżu podszedł do Klary i wręczył jej palmę osobiście — był to znak zgody na jej wybór życia całkowitego oddania. Tej nocy Klara wymknęła się z domu i z rąk św. Franciszka przyjęła zgrzebny habit i welon zakonny. Niedługo potem dołączyła do niej siostra Agnieszka.

Klara odmówiła powrotu do domu nawet wtedy, gdy krewni próbowali ją przekonać. Franciszek udostępnił siostrom klasztor przy kościółku św. Damiana, gdzie powstał Zakon Ubogich Pań — II Zakon franciszkanów, dziś znany jako klaryski.

W 1215 roku papież Innocenty III nadał zakonowi Klary przywilej ubóstwa — siostry nie mogły posiadać własności, utrzymywały się jedynie z pracy rąk własnych. San Damiano stało się kolebką radykalnego życia w ubóstwie i modlitwie, do którego wstępowały głównie córki szlacheckie, zostawiając wszystko dla Chrystusa.

Klara swoim surowym życiem, postami i nocnymi czuwaniami wspierała żarliwe modlitwy, a już za życia dokonywała cudów — rozmnożyła chleb dla głodnych sióstr, uzdrawiała chore i wypraszała opiekę Jezusa.

Pod koniec życia, osłabiona i chora, doświadczyła cudownej łaski — mogła widzieć i słyszeć pasterkę odprawianą w pobliskim kościele, gdzie obecni byli Franciszek i jego bracia. Z tego powodu św. Klara została ogłoszona patronką telewizji.

Przez 42 lata życia w San Damiano nieustannie modliła się, umartwiała i wspierała zakon, który po śmierci Franciszka w całości spoczął na jej barkach. Zmarła 11 sierpnia 1253 roku, a następnego dnia odbył się jej uroczysty pogrzeb, któremu przewodniczył papież Innocenty IV. Ciało św. Klary złożono w grobie, w którym spoczywał także św. Franciszek. Już dwa lata później papież Aleksander IV kanonizował ją jako świętą.

Kościół św. Trójcy w Gdańsku

🌾 Dziedzictwo dla nas

Św. Franciszek i św. Klara uczą nas, że pokój, przebaczenie i miłość zaczynają się od serca.

Franciszek uczy nas, by iść i naprawiać Kościół, zaczynając od własnego wnętrza.
Klara pokazuje, że trwanie przy Bogu z całym sercem jest źródłem prawdziwej miłości i siły.

Ich życie jest odpowiedzią na wezwanie modlitwy, by nie tyle szukać pociechy, ile pociechę dawać — i dlatego ich przykład jest wciąż żywy i inspirujący.

📌 Poznaj bliżej

Święty Franciszek z Asyżu (1181/1182–1226)
Syn bogatego kupca, który wyrzekł się majątku, by żyć w całkowitym ubóstwie i braterstwie. Założyciel Zakonu Braci Mniejszych (franciszkanów). Znany z miłości do stworzenia, prostoty życia i głoszenia pokoju. Otrzymał stygmaty w 1224 roku. Kanonizowany w 1228 roku przez papieża Grzegorza IX.

Święta Klara z Asyżu (1193/1194–1253)
Pochodziła z rycerskiego rodu. Po spotkaniu ze św. Franciszkiem oddała życie Chrystusowi, zakładając Zakon Ubogich Pań (klaryski). Autorka pierwszej w historii Kościoła reguły napisanej przez kobietę i zatwierdzonej przez papieża (1253). Patronka telewizji i osób chorych na oczy. Kanonizowana w 1255 roku przez papieża Aleksandra IV.

Zakończenie

Historia św. Franciszka i św. Klary to nie tylko opowieść o dawnych czasach, lecz żywe świadectwo, że Ewangelia jest ponadczasowa i możliwa do przeżywania tu i teraz. Ich przesłanie zachęca nas do porzucenia tego, co zbędne, by na nowo odkryć wartość prostoty, pokory i miłości. Niech ich przykład stanie się dla nas inspiracją do tego, byśmy i my, mimo wyzwań współczesności, stawali się narzędziami pokoju i miłości w naszych rodzinach, miejscach pracy i społecznościach.

✨ Myśl św. Klary (nie tylko) na dziś

„Patrz codziennie w zwierciadło Krzyża, aby tam uczyć się, jak kochać naprawdę.”

W świecie, który obsesyjnie gromadzi dobra i zabezpieczenia, św. Klara uczy nas czegoś, co może brzmieć jak szaleństwo:

„Jezus wystarczy. Jeśli Go masz, masz wszystko.”

Jej historia pokazuje, że najgłębsze „uwiedzenie” w życiu to nie urok drugiego człowieka, ale piękno Boga, które w nim jaśnieje.